ΟΔΟΣ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ: ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΣΕ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΣΥΜΠΑΝΤΑ

Οδός Βουκουρεστίου λίγο πριν τη διασταύρωση με την Ακαδημίας. Κάτω από το κτήριο της ΕΣΗΕΑ, απέναντι από μεγάλο υποκατάστημα του ΙΚΑ. Όχι πώς έχουν σημασία τα πέριξ κτήρια, εδώ δεν έχουν άλλα κι άλλα πια….

2013-06-10 18.23.33          2013-06-10 18.24.00

Κατεβαίνοντας , η “αυλή” του είναι το πρώτο πράγμα που αντικρίζω από το πάντα στην εντέλεια τακτοποιημένο “σπίτι” του. Κάθε απόγευμα μετά από πολλές και δύσκολες ώρες δουλειάς η αξιοπρέπεια του με χαστουκίζει, τα φρέσκα λουλούδια και η προσεγμένη του γλάστρα μου δένουν το στομάχι κόμπο. Στα χαρτιά που έχει κολλήσει στην κολώνα είναι γραμμένες απόλυτα ορθογραφημένα λίγες πληροφορίες: Το όνομά του (Βασίλης), τα νούμερα που φοράει σε ρούχα και παπούτσια και το ότι αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας χωρίς να αναφέρει τι. Το “κρεβάτι” του είναι πάντα στρωμένο στην εντέλεια και η ζωή του μοιάζει να έχει μια τάξη που η δική μου έχει μήνες να δει. Στα πόδια του “κρεβατιού” του, μια κούτα εκτελεί χρέη ντουλάπας κι ακόμη κι εκεί όλα είναι τακτοποιημένα στην εντέλεια.

Συνήθως την ώρα που περνάω δεν είναι εκεί κι εμένα μ’αρέσει να σκέφτομαι ότι είναι κάπου και πουλάει τη Σχεδία, ότι το βράδυ θα έχει κάτι να φάει και σε λίγο καιρό θα έχει και κάπου καλύτερα να μείνει.  Ότι θα καταφέρει να έχει μισό κομμάτι ψωμί κρατώντας την αξιοπρέπειά του με ό,τι τρόπο μπορεί και σε όποιες συνθήκες βρέθηκε… Παράλληλο σύμπαν… Αυτός ή εγώ;  Κι εγώ;;;;

Εγώ απλά βλέπω τη ζωή να με προσπερνάει, δέχομαι υπερωρίες, απλήρωτες ώρες, μείωση μισθού, γκρίνιες, πίεση και και και γιατί “είναι καλύτερα να έχεις μισό κομμάτι ψωμί να φας παρά καθόλου”, γιατί “θα επιβιώσουν μόνο οι ικανοί κι όσοι δουλεύουν υπερωρίες χωρίς να πληρώνονται”, γιατί “ο καθένας αποφασίζει για τον εαυτό του κι η εταιρεία κρίνει και αξιολογεί”, γιατί, γιατί, γιατί. Κι έτσι αγκομαχώντας και με την εργασιακή τουλάχιστον αξιοπρέπειά μου με το pause μονίμως πατημένο, συνεχίζω μια δουλειά που κατά βάση μου αρέσει και είμαι καλή, χωρίς όμως κίνητρο, χωρίς έμπνευση, με διαρκή πίεση, με μόνιμο άγχος για το πώς θα βγει η μέρα, η βδομάδα, ο μήνας…. Και στο καπάκι εσωτερική ενημέρωση ότι μπορεί να έχουμε μικροκαθυστερήσεις στους μισθούς, αλλά αυτά δεν πρέπει να τα λέμε προς τα έξω, ειδικά τώρα που η εταιρεία παίρνει δουλειές, μη χαλάσουμε την εικόνα μας. Και παρόλα αυτά, εγώ αντί να νιώθω ενοχές που τα παιδιά μου είναι μπαλάκια και κάθε απόγευμα ψάχνω ποιός θα μου τα κρατήσει, νιώθω ενοχές για τις – λίγες πια – μέρες που φεύγω μόνο μισή ώρα μετά τη λήξη του ωραρίου μου. Χάος….

Παράλληλα σύμπαντα λοιπόν με το Βασίλη της οδού Βουκουρεστίου… Δεν ξέρω καν την ιστορία του, τις ώρες που περνάω συνήθως λείπει ή ξεκουράζεται κι έτσι δεν έχω καταφέρει να τον δω, ίσως και να του μιλήσω, να τον ρωτήσω πώς γίνεται και μοιάζουν όλα τόσο τακτικά και στη θέση τους γύρω του, να τον ρωτήσω τι φαγητό θα ήθελε να φάει να του το φτιάξω, έτσι για να πω πως κάτι έκανα αφού κατά τα άλλα μάλλον έχω παραδοθεί στο κυνήγι του επιούσιου.

Κουράστηκα όμως, να το ξέρετε…. Κουράστηκα με όλους όσους προσπαθούν να με πείσουν ότι είναι καλύτερα μια δουλειά με όποιο κόστος παρά καθόλου δουλειά. Γι’αυτό είπα να πάρω το ποδήλατο μου και να κάνω βόλτες στο ηλιοβασίλεμα μουρμουρίζοντας:

Και τα μικρά του τα μερμηγκάκια
χειροκροτάνε μ’ ενθουσιασμό
εν δυο προσκυνάμε, 
εν δυο πολεμάμε, 
εν δυο μα πεινάμε

Καλώς σας βρήκα

Advertisements

6 responses to “ΟΔΟΣ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ: ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΣΕ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΣΥΜΠΑΝΤΑ

  1. το χάος και η τάξη είναι έννοιες τόσο ασαφείς που τελικά φτάνουν σε κάποιες περιπτώσεις να αλληλοκαλύπτωνται. υπάρχει τάξη στο χάος μου, βλέπω χαοτική την τάξη κάποιων. καλώς ήρθες 🙂

  2. Θα μας πάρεις μαζί σου λοιπόν σε αυτή τη βόλτα; Λίγο πιο κάτω ο μέρμηγκας λέει:

    “Και τα μικρά του τα μερμηγκάκια
    χειροκροτάνε μ’ ενθουσιασμό
    εν δυο προσκυνάμε,
    εν δυο μα πεινάμε,
    εν δυο θα σε φάμε! “

  3. Με καλαθάκι!Τέλεια!
    Ποπ! Θα ερχόμαστε μαζί σου σε όλες τις διαδρομές!
    Ωραίες βόλτες!

    Μην ξεχνάς να χτυπάς το κουδουνάκι, όταν ξεκινάς! 🙂

  4. Χειροκροτάμε μ’ ενθουσιασμό…

    Τα βολεύεις μια χαρά σπουδαίο μου μυρμήγκι
    όμως πρόσεχε καλά τ’ ωραίο σου λαρύγγι.

    Καλή αρχή!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s